κάποτε
μας νότισε
το ίδιο γρασίδιπλέον
σε συναντώ τυχαία
και μου χαμογελάς
νομίζοντας
πως είμαστε
πλυμένα
και καθαρά
απλωμένα
στα σκοινιά
του ακάλυπτουκαι έτσι όπως
με φαντάζεσαι
τεντωμένη
και ατσαλάκωτη
δεν βρίσκω
τον τρόπο
να σου πω
πως νιώθω
μήνες
να σκονίζομαι
ξεχασμένη
κάτω
από το
κρεβάτι σου