Γιατί κι η μνήμη είναι τσακάλι διψασμένο
και λαχανιάζει με την γλώσσα έξω
γυρνώντας σ' αδυσώπητα λιοπύρι,
στα πετρωτά, φλεγόμενα, γυμνά βουνά.Βρίσκει φαράγγι σκότεινο
με μελανά πλατάνια.
Πέφτει σε πέρασμα νερού
να πιει, να λησμονήσει.
Μ' αντί νερό της λησμονιάς
μαύρο κυλάει το αίμα.