Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Περιγραφή

Θεέ μου! Ψαλίδι γοργοφτέρουγο η γλώσσα του, γλυκολαρύγγιζε ψιλούς καημούς, αψά μεράκια. Τον Μάη - τον Μάη με τα λουλούδια του γαλιάντριζε. Φούσκωνε μέσα του -ένας πόταμος- ο οίστρος του, άπλωνε της ζωής του ο ουρανός κι εγέλα.
Ο Ταρσανάς!....
Λιγνή γοργόνα να σκαλίζεις πά' στην πλώρη.
Να κάνεις χτένι τα φτερούγια της, να κάνεις φίδια το μαλλί της· χλέπι προς χλέπι να κεντάς χυτό κορμάκι.
Έτσι περδικοστήθα, αγοροπρόσωπη, με τον λαιμό χυτό -σαν τ' αϊτού-, με χέρια σαν φτερούγες απλωμένα. Σαν τον χυμιό του σαϊνιού, να ορμάει η ομορφιά της κατ' το κύμα!
Ο Ταρσανάς!
Τρυπάνι και σκαρπέλο! Η μυρουδιά του κατραμιού να σου κεντρίζει το μεράκι.
Να 'ναι στις σκάρες των ψυχούλες νιόβγαλτες τα μπρίκια -με δίχως νύχια και φτερό αϊτοί: οι γολέτες- και να 'ν' τα όκια τους γλαρά, έτσι νοσταλγικά, σαν να βαθιοί καημοί, θαλασσινά μεράκια τα συμπήραν.