Η φωνή του Χιανούτσι επέλεξε να μην κρυφτεί πίσω από την "ωραιότητα" της ποίησης. Γεννιέται την ίδια στιγμή, απομονωμένη και ριζωμένη, προαναγγέλλοντας την ανανέωση του κόσμου μέσω της τέχνης και την αδερφοποίηση ανάμεσα στον ποιητή και τον αναγνώστη.
Ριζωμένη γιατί δεν διαφοροποιείται ούτε στο ελάχιστο από την μυθοπλασία ενός χαρακτήρα που διηγείται από τον προσωπικό του χώρο τους συσχετισμούς της εποχής με έντονο αυτοβιογραφικό χαρακτήρα. Απομονωμένη γιατί απέχει το ίδιο από την ποιητική παράδοση και τα νέα ρεύματα που προτίθενται να αντικαταστήσουν την ποιητική πραγματικότητα της εποχής με μία άλλη νέα.