Αυτή τη φορά κουβαλάς τους ποταμούς της πατρίδας σου. Τον Ερύμανθο και τον Ορινόκο. Έρχεσαι από τον Πύργο και την Αρακατάκα. Έρχεσαι πράσινη σε ύπνο σκοτεινό. Βλασταίνεις στις όχθες. Παρόχθιο όνειρο γίνομαι και σέρνομαι στις πέτρες και τις ρίζες σου. Τυλίγομαι στους κορμούς σου και διώχνω τα πουλιά. Σαρώνω τον αέρα και καταπίνω τη βροχή. Τίποτα δεν πρέπει ν' ακούγεται όταν σου ψιθυρίζω εγώ. Όταν σου ψιθυρίζω. Σου ψιθυρίζω. Για όλους τους θανάτους. Τα μαγικά νερά των ποταμών σου.
Από το πρώτο όνειρο
-α υ τ ό-
μέχρι το τελευταίο.