Το μυθιστόρημα αναφέρεται στη δράση του λήσταρχου Κώστα Πανόπουλου που έδρασε στα βουνά Αχαΐας και Ηλείας. Ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του κοινωνικό αγωνιστή. Είχε μυηθεί στον κοινωνισμό στους κύκλους της Εργατικής Λέσχης Θεσσαλονίκης, αλλά τον είχαν κερδίσει οι ιδέες του χριστιανοκοινωνισμού.
Το μυθιστόρημα αναφέρεται σε δυο περιόδους της ζωής του:
α) Την απαγωγή (1902) του μοναχογιού του σταφιδέμπορα του Αιγίου Λεωνίδα Σταυρουλόπουλου. Για την απελευθέρωσή του έλαβε ένα τεράστιο ποσό: "Λύτρα για την απονομή δικαιοσύνης".
β) Την αποφυλάκισή του (1916) στις μέρες του Εθνικού Διχασμού στην Πάτρα. Σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση ο Πανόπουλος περιγράφει την τρομοκρατία των βασιλικών, το ανάθεμα κατά του Βενιζέλου, την επιστροφή του και τις διώξεις που ο ίδιος εξαπέλυσε.
Η αφήγηση περιστρέφεται γύρω από τη Γιαννούλα, έναν έρωτα της ληστρικής του ζωής. Αν και το 1916 την βρίσκει παντρεμένη, ο έρωτάς τους ξαναγεννιέται.
Ένας ύμνος στη φύση, οργή για τις κοινωνικές αδικίες, ένας δυνατός έρωτας στη δίνη του Εθνικού Διχασμού.
... Μήπως να ταξιδέψω στη Ρωσία; Εκεί οι μπολσεβίκοι έχουνε κάμει σημαία τους τον κοινωνισμό. Κάτω το κεφάλαιο, δικαιοσύνη, ισότητα, δουλειά για όλους, αυτά που για χρόνια πάλεψα με το ρεβόλβερ στο χέρι και τον Ισού Χριστό στο στόμα.
Μ' ανησυχεί όμως που μαζί με το κεφάλαιο πολεμάνε και το Χριστό. Μα είναι δυνατό, ρε σύντροφοι, να πετύχει μια 'πανάσταση σε χριστιανική χώρα, χωρίς Ισού Χριστό; Χωρίς τα λόγια του Μεγάλου Βασιλείου για το πλούτο γραμμένα πάνω στις κόκκινες σημαίες σας;
Το μυθιστόρημα αναφέρεται σε δυο περιόδους της ζωής του:
α) Την απαγωγή (1902) του μοναχογιού του σταφιδέμπορα του Αιγίου Λεωνίδα Σταυρουλόπουλου. Για την απελευθέρωσή του έλαβε ένα τεράστιο ποσό: "Λύτρα για την απονομή δικαιοσύνης".
β) Την αποφυλάκισή του (1916) στις μέρες του Εθνικού Διχασμού στην Πάτρα. Σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση ο Πανόπουλος περιγράφει την τρομοκρατία των βασιλικών, το ανάθεμα κατά του Βενιζέλου, την επιστροφή του και τις διώξεις που ο ίδιος εξαπέλυσε.
Η αφήγηση περιστρέφεται γύρω από τη Γιαννούλα, έναν έρωτα της ληστρικής του ζωής. Αν και το 1916 την βρίσκει παντρεμένη, ο έρωτάς τους ξαναγεννιέται.
Ένας ύμνος στη φύση, οργή για τις κοινωνικές αδικίες, ένας δυνατός έρωτας στη δίνη του Εθνικού Διχασμού.
... Μήπως να ταξιδέψω στη Ρωσία; Εκεί οι μπολσεβίκοι έχουνε κάμει σημαία τους τον κοινωνισμό. Κάτω το κεφάλαιο, δικαιοσύνη, ισότητα, δουλειά για όλους, αυτά που για χρόνια πάλεψα με το ρεβόλβερ στο χέρι και τον Ισού Χριστό στο στόμα.
Μ' ανησυχεί όμως που μαζί με το κεφάλαιο πολεμάνε και το Χριστό. Μα είναι δυνατό, ρε σύντροφοι, να πετύχει μια 'πανάσταση σε χριστιανική χώρα, χωρίς Ισού Χριστό; Χωρίς τα λόγια του Μεγάλου Βασιλείου για το πλούτο γραμμένα πάνω στις κόκκινες σημαίες σας;
Κριτικές
Δεν βρέθηκαν δημοσιεύσεις
