«...Ήταν κάτι άλλο εσωτερικό, μια δύναμη ντυμένη αδυναμία και μια φλόγα ντυμένη ευπρέπεια, μια σπάνια σπιρτάδα ντυμένη σεμνότητα. Όλα ήταν σπάνια με δυο λόγια. Τόσο, που αν υπήρχε ορισμός ή πρόσωπο για την ευγένεια, θα ήταν η μικρή Ασημίνα. Κι αν υπήρχε δικαιοσύνη στα ονόματα των βαφτισμάτων, θα την είχαν πει Ζένια, αφού έμοιαζε ηρωίδα του Πούσκιν. Αντί γι' αυτό τη φώναζαν Νίνα, το όνομα που προτίμησε η ίδια, όταν ήταν νήπιο, από το βαφτιστικό Ασημίνα.
-Πώς σε λένε πουλάκι μου;
-Νίνα!»Τα πρόσωπα μιας οικογένειας κι ένας ολόκληρος κόσμος αναζητούν τη συνέχεια του ανθρώπινου, πιασμένα στην πλοκή της ιστορίας τους και της μεγάλης Ιστορίας. Μεσοπόλεμος, κατοχή, εμφύλιος, μεταπολεμικά χρόνια, σήμερα. Όλα αλλάζουν κι όλα επανέρχονται. Τρεις εποχές, τρεις γενιές, τρείς οπτικές, διαδέχονται η μία την άλλη. «Νίνα, ένα κορίτσι της κατοχής», ένα μυθιστόρημα κατάθεση στον αγώνα κάθε ανθρώπου και σε μια σπάνια γυναίκα.