Νικιέται ο εύσπλαγχνος από του Πέτρου τα δάκρυα και τον
συγχωρεί.
Μιλώντας άλλωστε με τον ληστή υπονοεί τον Πέτρο εκεί
στον Σταυρό.
Ω, φίλε μου ληστή, νάσαι μαζί μου σήμερα αφού ο Πέτρος
με εγκατέλειψε.
Εξ ίσου σε κείνον και σε σένα και σ' όποιον με αναζητεί
ανοίγω την καρδιά μου, γιατί είμαι φιλάνθρωπος.
Βουρκώνοντας, εσύ ληστή, μου λες "Μνήσθητί μου" και ο
Πέτρος κλαίγοντας "Μη μ' εγκαταλείψεις"
γι' αυτό και σένα και σε κείνον και σ' όλους λέω "σπεύσον,
σώσον, άγιε, την ποίμνην σου.