Ο Άξελ Χόνετ, διάδοχος του Γιούργκεν Χάμπερμας στη θέση του καθηγητή κοινωνικής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης, διατυπώνει το πρόγραμμα μιας "φιλοσοφικής ανθρωπολογίας της αναγνώρισης". Εάν ο Χάμπερμας κατάφερε να υπερβεί τα αδιέξοδα της παλαιάς κριτικής θεωρίας των Αντόρνο και Χορκχάιμερ, μέσω της διερεύνησης των επικοινωνιακών διαδικασιών, ο Χόνετ επιχειρεί έναν ανάλογο εμπλουτισμό του χα-μπερμασιανού θεωρητικού παραδείγματος. Στρέφοντας κατ' αρχάς το βλέμμα του σε άτομα και ομάδες της σύγχρονης κοινωνίας, που αισθάνονται ότι αποτελούν θύματα κοινωνικής περιφρόνησης και για το λόγο αυτό έχουν ξεκινήσει έναν αγώνα για αναγνώριση, ο Χόνετ αναζητεί τους όρους εκείνης της μορφής ζωής, που θα εξασφαλίσει τόσο την τυπική ισότητα όσο και την αυτοπραγμάτωση και ευημερία των ατόμων. Οι όροι αυτοί συνίστανται τελικά στην εγκαθίδρυση και διατήρηση ενός πολύπλευρου πλέγματος κοινωνικών σχέσεων αλληλοαναγνώρισης μεταξύ των ατόμων.
10921