Το βιβλίο του Γ. Α. Αδαμίδη «Βενεζουέλα του Ούγκο Τσάβες» είναι ένα ντοκουμέντο, ή, καλύτερα, ένα «ημερολόγιο καταστρώματος», του οποίου το τέλος δεν έχει γραφτεί ακόμα. Ο Γ. Α. Αδαμίδης με νεανικό ενθουσιασμό ενεργά συμμετείχε - και συμμετέχει ακόμη με τον τρόπο του - σε ένα κομμάτι αυτού που συμβαίνει σήμερα στη Λατινική Αμερική. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το αποσπασματικό, αλλά και την ενάργεια της προσωπικής γραφής. Το πρώτο πρόσωπο, ο ενεστώτας, τα σχεδόν κινηματογραφικά κεφάλαια - πλάνα του βιβλίου, οι βραχείες - ως λάιτ μοτίβ - επαναλήψεις, εισάγουν τον αναγνώστη στην ατμόσφαιρα που ο συγγραφέας - μάρτυρας έζησε και ο ίδιος. Απαιτητικός ο Αδαμίδης ζητάει από τον αναγνώστη του να αφεθεί να τον οδηγήσει σε εκείνα τα μονοπάτια που ο ίδιος διαβαίνει για δεκαετίες. Στο τέλος του ταξιδιού πιθανόν να φωνάξει κι εκείνος «venceremos». (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)