Ευρισκόμεθα σήμερον εις την δευτέραν περίοδον της ιστορίας του αστικού βίου. Η πρώτη εθεμελίωσε τον πολιτισμόν διά της συγκεντρώσεως μεγάλου αριθμού γεωργών εις τους αγροτικούς χώρους της Μέσης Ανατολής, αφ' ότου η ανάγκη του συντονισμού των προσπαθειών προς απόκρουσιν των νομαδικών αποβολών της Ασίας και διά την λύσιν των αρδευτικών προβλημάτων της περιοχής επέβαλε μέσω του μονοπωλίου των χαλκίνων όπλων την συγκέντρωσιν της εξουσίας. Διά του βιοποριστικού και αμυντικού αυτού συνοικισμού των πρώτων μονίμων κατοίκων της γης, ο οποίος ωδήγησεν εις τον καταμερισμόν της εργασίας και την δημιουργίαν επαγγελμάτων κοινωνικής σκοπιμότητος, ενώ δια των εσόδων της διοικητικής αρχής εκ των δασμών κατέστησε δυνατή την συντήρησιν στρατιωτών, υπαλλήλων, εμπόρων, βιοτεχνών και αντιπροσώπων του θείου παράγοντος, ετέθη αρχικώς εις τους ευφόρους τόπους μεταξύ Ευφράτου και Τίγρητος η αστική βάσις της ανθρωπότητος.