Μεγάλα και πεπολιτισμένα έθνη της εσπερίας Ευρώπης δεν απαξιούσι να περισυνάγωσι δημώδη γλωσσικήν αυτών ύλην, εφ' ω και εταιρίας συνιστώσι πολυμελείς και δαπανηράς και υποστηρίζουσι ταύτας προθύμως και περιοδικά συγγράμματα προς ετούτο εκδίδουσιν, ει και δεν αναμένουσιν από της ύλης ταύτης πολλά και σπουδαία. Πολλώ δε μάλλον οφείλομεν, νομίζω, οι Έλληνες εγκύποντες εις περισυναγωγήν ύλης από της καθωμιλημένης ελληνικής ν' αποθησαυρίζωμεν ευκαίρως δημώδη γλωσσικά κειμήλια, σχέσιν μεγίστην και αναφοράν προς την των ευκλεών προγόνων ημών γλώσσαν έχοντα και ζώσαν και αθάνατον ταύτην παριστώνται, επιδεικνύωμεν δε εκ τούτων ουκ ολίγα και τοις ελληνισταίς τοις διαφιλονικούσι την γνησιότητα του τε εθνισμού και της γλώσσης ημών. Και όντως ου μικρόν ουδέ άσημον περιέσωσεν ευτυχώς πλούτον της αρχαίας ελληνικής γλώσσης η καθωμιλημένη, και τοι επί μακρόν πολλάς υποστάσα τας περιπετείας και δυσημερίας.