Τώρα που πήρα την απόφαση δεν φοβάμαι να αντικρύσω την γνώση των καιρών. Δεν φοβάμαι αυτή την τάφρο ανάμεσα στο Ρήγιο και την Μεσσήνη, αυτό το δύσκολο πέρασμα που με καλεί σε αντίστροφη πορεία, από το "σήμερα", που οι άνθρωποι, ως λέγουν, φοβούνται την Μαφία, μέχρι την εποχή που οι σύντροφοι του πατέρα μου δεν σεβάστηκαν τα βώδια του Ηλίου. Αλλά, τι τοι τάδε μυθολογέω; Γιατί να καταπιάνωμαι με μυθολογήματα; Κι' όμως, με παρασύρει του πατέρα μου, του πολυτρόπου Οδυσσέως η σκιά, που με οδηγεί σε δρόμους παλαιούς να μη γίνω έρμαιο των συγχρόνων καιρών της ολοής τεχνοκρατίας, της καταραμένης.