ΣΟΥΠΕΡΟΣΑΥΡΟΣ

«Είσαι η πιο σπουδαγμένη γενιά της ιστορίας, η πιο κακοπληρωμένη γενιά της ιστορίας, η πιο καφεϊνοεξαρτημένη γενιά της ιστορίας, η πιο ανασφαλής, καταθλιπτική και κομπλεξαρισμένη γενιά της ιστορίας.»

Μέργεμ είναι το όνομά της. Δύο συλλαβές όλες κι όλες. Μέρ-γεμ. Και ο Σουπερόσαυρος είναι η ιστορία της, αλλά και η ιστορία της γενιάς της: Όταν η Μέργεμ στα 25 της πιάσει την πρώτη της δουλειά ως πρακτικάρια σε μια από τις μεγαλύτερες αλυσίδες σουπερμάρκετ στα Κανάρια, θα βρεθεί αντιμέτωπη τόσο με το συστηματικό mobbing σε μια κακοπληρωμένη δουλειά -για να φτάσει στην οποία αναγκάζεται να κάνει μια ώρα απόσταση με το λεωφορείο κάθε μέρα-, όσο και με τον ρατσισμό από αφεντικό και συναδέλφους, για τη μαροκινή καταγωγή της. 

Γεμάτη σαρκασμό, χιούμορ αλλά και οργή, η Μέργεμ Eλ Μεγντάτι δημιουργεί μια ιστορία που απεικονίζει τις καθημερινές δοκιμασίες όσων γεννήθηκαν τη δεκαετία του '90, όπου όλα δίνουν την εντύπωση ότι στρέφονται εναντίον σου: η αποξένωση στην εργασία, ο ρατσισμός και η υποτέλεια στους τουρίστες των Καναρίων Νήσων, στους οποίους όπως η ίδια τονίζει «κανείς δεν φωνάζει να επιστρέψουν στις χώρες τους, επειδή είναι λευκοί».

Με νεανική, παιχνιδιάρικη γλώσσα και διάσπαρτες παραγράφους fanfic στην αφήγηση, η Μέργεμ φωτίζει όσα λέει, νιώθει και ζει η γενιά της, μέσα σε μια καθημερινότητα με πολύ καφέ και καταστροφικά ραντεβού στο Tinder. Έτσι ο δεινόσαυρος του Σουπερόσαυρου, χωρίς να χάνει την πολύχρωμη πρόσοψη και το χαμογελαστό του πρόσωπο, εξερευνά δύο παράλληλες πραγματικότητες: αφενός την εργασιακή επισφάλεια, τη μοναξιά που απορρέει από το τίμημα που πρέπει να πληρώσεις για έναν μισθό και «την έλλειψη προοπτικών μιας γενιάς στα όρια της οικονομικής κρίσης» (La Provincia)⋅ αφετέρου, την υπερβολική τουριστικοποίηση που αποξενώνει τους ντόπιους από τον τόπο τους.