Ένα από τα σημαντικότερα κείμενα του υπερρεαλισμού, σε μη συμβατική μορφή γραφής, καθώς ο συγγραφέας συνειδητά απέφυγε τη βατή αφήγηση και την ανάπτυξη των χαρακτήρων, αποτελεί, σύμφωνα με τον ίδιο τον Αραγκόν, «μια μυθολογία του μοντέρνου». Το Παρίσι είναι το σκηνικό της αφηγηματικής πλοκής και το κείμενο εμπλουτίζεται με λεπτομέρειες, όπως, λόγου χάριν, αποκόμματα εφημερίδων, επιγραφές κτιρίων, μενού εστιατορίων, χάρτες.