Τραχύς και πρωτόγονος μα με συναίσθημα ο λόγος του Νίκου Λέκκα αμφισβητεί όλα τα στερεότυπα (κυριαρχικά και εναλλακτικά) με ηρεμία, με "συμπυκνωμένη αγάπη" σε μία εποχή ρευστότητας όπου όλα, ενσωματωμένα στο κυρίαρχο αφήγημα, επιτρέπονται όμως χωρίς την "παιδεία του δρόμου", τίποτα δεν πραγματοποιείται.